ای نگاهـــــــــــت نــــخــــی از مخمـــــل و از ابــــریـــشــم
چند وقت است که هــــر شـــــب به تـــــــــو می انــدیــشم

به تـــــــــــــو آری ، به تــو یعنی به همـــان منظـــــــــر دور
به همان سبـــــز صمیـــــــمی ، به همبن بـــــــاغ بلــــــــور

به همان ســـــایــــــه ، هــــمان وهم ، همان تصــــویـــــری
که ســـــــــراغش ز غـــــــزلهای خـــــــــــودم می گیـــــری

به هـــــــــــــــمان زل زدن از فاصلــــــه دور بـــــــــه هــــم
یعنــــــــــی آن شیــــــــوه فهــــماندن منظــــــــور به هـــم

به تبــــــــــــسم ، به تکلـــــــــــم ، به دلارایــــــــــی تـــــو
به خمــــــــــوشی ، به تماشــــــــا ، به شکیبایـــــی تــــــو

به نفـــــس های تو در سایـــــــــه سنگیــــــــنِ سکـــــــــوت
به سخنهای تــــــــو با لهجـــــــــه شیــــــرین سکـــــــــــوت

شبحـــــــــی چنـــــد شب است آفـــــــت جانــم شده است
اول اســــمِ کســـــــــــــــی ورد زبانــــــــم شـــده اســـــت

در من انـــــــگار کســـــی در پـــــــــی انکـــــــار مـــن است
یـــــــــک نـــــفر مثل خــــــودم ، عاشـــــق دیدار مــن است

یــــک نفر ســــــــــاده ، چنـــــان ساده که از سادگــــی اش
می شــــــود یــــــــک شبه پی برد به دلـــدادگــــــــــی اش

آه ای خـــــــــــــــواب گـــــــــران سنـــــــــگ سبکبــار شده
بــــــر ســــــــــــــر روح مـــــن افتــــــــــاده و آوار شــــــده

در من انـــــــگار کســـــی در پـــــــــی انکـــــــــار مـــن است
یـــــــــک نـــــفر مثل خــــــودم ، عاشــــــق دیدار مــن است

یــــــــــــــک نـــــفر ســــــــبز ، چنان سبز که از سرسبزیش
می توان پـــــــــــل زد از احســـــــــاس خدا تا دل خـــــویش

رعـــــشه ای چنـــــــــد شب است آفــت جانــــم شده است
اولِ اســــــــــم کســــــــی ورد زبــــانـــــــم شـــــــده است

آی بـــــــــــی رنــــــگ تر از آینــــه یــــــــــک لحظــــه بایست
راستــــــــــــــی این شبح هر شبه تصویــر تــــــــــــو نیست؟

اگر این حـــــــــــــادثه ی هر شبه تصویر تـــــــــــــــــو نیست
پس چــــــــــــــرا رنــــگ تـــــــو و آینـــــــــــه اینقدر یکیست؟

حتـــــــــــم دارم که تــــــــــویی آن شبــــح آینــــــــه پــــوش
عــــــــاشقی جــــــــرم قشنگی ست به انـــــــــکار مکــوش

آری آن ســـــــــــــایه که شب آفــــــــت جــــــانـــــم شده بود
آن الفبـــــــــــــا که همــــــــه ورد زبــــــــــانــــــــــم شده بود

اینــــــــک از پشــــــــــــتِ دل آینــــــــــــــه پیـــــدا شده است
و تمـــــــــاشــــاگـــه این خیــــلِ تمــــــــاشـــــــــا شده است

آن الفــــــبای دبســــتانـــــــــــــیِ دلخــــــــ ـــواه تـــویـــــــی
عشـــــــقِ مـــــن آن شبحِ شــــــــاد شبانگـــــــــاه تـــویــــی